Dłonie na jedwabny szlakach

Zagrać miały pieśń przecudną

My oboje pochyleni nad miałkością tego świata

W oczy spojrzeć nie przystoi

Kłamać przecież nie ma po co

Zawieszeni w dziwnym czasie

Między pustką a czułością

I w oddechu cały spektakl

W oczach przymrużonych mgliście

W cieniu luster

Linii grzbietu

Dotknąć duszy nie mogliśmy