Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

#1 Rozmowa

Paradoks
Paradoks
2 lutego 2014·1 min czytania

-Jestem rozbita -Pamiętasz mnie?
-miliony kawałków a każdy z
nich inny. -Byłem ważny, a
teraz? -może później to będzie
tęcza - Nie udawaj - już zapomniałeś
o swojej księżniczce? -Co dzień
rano musiałem wstać -powiedz,
czujesz coś jeszcze? -Przecież mnie
znasz. -jak możesz nie wiedzieć?
-oczywiście, nigdy nie przestałem
-byłam tam, po drugiej stronie
ulicy. -Byłem tam, czułem Twój
wzrok. -i uderzą o ziemię miliony
szklanych drobin. -To był przypadek
miało być inaczej. -zawsze będę
Cię kochać. -Bo ja nie zapomniałem
-nie próbuj mnie zbierać, jeszcze
się pokaleczysz. -Kto nie ryzykuje
ten nie ma.

Paradoks

Napisane przez

Paradoks

Nie będę taka jak chcesz tylko dlatego, że właśnie tego oczekujesz.

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Pan X
Pan X·3 lutego 2014

Numerowanie to mój pomysł :( A chciałem być orginalny... xD