Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

#2 Bez znaczenia

Paradoks
Paradoks
2 lutego 2014·1 min czytania

Zimnych ust dotyk bez uczucia
niby bliska a jednak obca dłoń
dziewczyna bezbłędnie umiejąca porzucać
i ranić na wskroś gdy dochodzi doń
że ten który tym razem się stara
nie będzie nigdy tym którym być powinien
że koszmarna nocna mara
co wieczór zapuka do łzawych drzwi.
Nie podchodź zbyt blisko źródła płomienia
bo bawet serce z lodu potrafi mocno sparzyc
dziewczyna z kamienia nigdy się nie zmienia
o prawdziwym uczuciu pozostaje marzyc.
Nie staraj się zbyt by szczęście jej dać
nie próbuj zbyt blisko podchodzić
bo prędzej czy później możesz zacząć się bać
uczucia zabitego nim zdąży się narodzić.
Chociaż nie ma niczego ten kto nie zna ryzyka
i nie osiągniesz zbyt wiele nie starając się wcale
ta dziewczyna zawsze z rąk wszystkim umyka
i nie próbuj bo nie zmienisz tego co już stałe

Paradoks

Napisane przez

Paradoks

Nie będę taka jak chcesz tylko dlatego, że właśnie tego oczekujesz.

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.