Siedem pojedynczych łóżek na nich kraciaste koce,
Siedem małych szafek na nich szklanki i owoce,
Siedem nocnych lampek,
Sześć par kapci, jedna para trampek,
Siedmiu ludzi i jedna łazienka,
To nie fantazja ale z zycia scenka,
Jeden sufit, pod nim podłoga
Bolący brzuch, stres i trwoga,
Jedna nadzieja opatulona wiarą w Boga,
Jedno okno i jedna para drzwi
Kto wyjdzie pierwszy temu wrócą sny...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Piotrekkk
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.