I nawet gdy łza wybuchnie
Tworząc krater pełen cierpienia
Wtedy prosto w oczy twoje    
Wbiję swą rozpacz...

I nawet jeśli odejdziesz
Ze strachu poruszysz ziemią
Rzucę w Ciebie całym
Nieszczęściem nocy!

Pokocham całe szaleństwo
Utonę w rzece rozkoszy
I spłonę w ogniu swych pragnień
Umrę, umrę...
Z miłości!

Nie zniszczysz
We mnie tych pragnień
Nie pokochasz bezwarunkowo
Nawet siebie...

Pokonam całą wieczność
Odnajdę ciebie gdzieś tam
Choć teraz nie rozumiesz
To umrzesz umrzesz
Z miłości!