Niewysłany list chowa w kieszeni 
Miał dojść do Ciebie, ale brakło odwagi 
Tyle słów w nim zawartych to tyle emocji 
Nie jeden by ogrzał w nich swe serce 
Do jednej osoby miał trafić 
Jednej osobie rozluźnić policzki 
Poczułbyś wtedy motylki 
A może i nawet zagasiłby Twe smutki 
W pierwszej linijce pozdrawia 
W drugiej za milczenie przeprasza 
Kolejne to wyblakłe słowa z życia 
Dopiero po trzecim akapicie przy którym płakał 
Czuć emocje, czuć Jego prawdziwe życie 
Przyćmiewa uśmiechem łzy które leciały mu wtedy na kartke 
O braku ciepłego dotyku pisze 
Bo tęskni za Twoim blaskiem 
Ile brakło, żeby Go wysłał 
Tyle tracisz na tym, bo nie wiesz 
Nie poczujesz nigdy, że to nie tylko tęsknota 
To nie tylko przyjacielskie pozdrowienia 
Nie tylko czarna apostrofa.