Te wersy kieruje do moich ziomów,

którzy wywodzą się z różnych poziomów,

ale potrafią odróżnić braci od skurwysynów.

I chociaż siedzę w gównie po uszy,

a czas jest teraz najtrudniejszy.

Oni potrafią sprawić ze jest lżejszy,

a świat dzięki im staje się lepszy.

Ten tekst dla was podzięką,

bo często jestem dla was udręką,

ale wiem ze te znajomości nigdy nie pękną.

Tak, nie zawsze było między nami dobrze

ale to nie czas rozliczeń błędów z przeszłości,

a czas żeby żyć w jedności.

To czas śmiechu i radości,

I chociaż nie zawsze mówimy o problemach

i życiowych anomaliach,

bo często przemawia przez nas strach.

To potrafimy znaleźć szczęście na tych osiedlach,

i pić browary w tych pojebanych czasach,

a gruntem jest żeby w depresje nie wpadać.

I chociaż ludziom chce się płakać,

trzeba się na nowo się poskładać,

i dalej marzenia realizować.

Te słowa nie kazanie lecz dobra rada

nawet kiedy głowa w dol opada,

i smutek nie odpuszcza.

Więc pamiętaj ziomuś,

śmiej się teraz, płacz później...