świat nade mną wzdęty
jak rybi pęcherz
rozpycham nogami horyzont
dłońmi chwytam gwiazdy

w ciasnej przestrzeni czterech ścian
żyję i oddycham
przeżywam
miłością za miłością
gonię za spełnieniem
niespełnionym

słońce nade mną nisko
księżyc w zaćmieniu stanął
wszechświat umiera
na raka

zapomnij o nadziei
ona nie pamięta o tobie
i gdy narodzi się bóg
po raz kolejny
ty umrzesz...