Stoję przed lustrem

W Odbiciu smutek patrzy na mnie

W Odbiciu wspomnienia wołają
"pamiętaj nas"

W Odbiciu ból znieważenia szepcze
"dlaczego wciąż pamiętasz mnie?"

W Odbiciu piękno samotnych łez
po policzkach spływając kołysze mnie

W Odbiciu cień uśmiechu
przemyka nieśmiało wtulony w usta

W Odbiciu żal i strach
patrzą na mnie rozbrajająco

Odbicie musnąć palca opuszkiem próbując
Zamiast zimnego szkła - ciepło czuję

Odbicie patrzy na mnie
Dotyka

Odbicie Mojej Duszy
On.