Noc płaszczem świat znów okryła,
Na niebie gwiazdy już lśnią,
Choć życie jak rzeka płynie,
Ja pragnę być tylko z Nią.

Rozmyślam nad własnym życiem,
Nad tym, co dobre, co złe,
Niczego nie pragnę bardziej,
Niż radość i szczęście Twe.

Pisane mi życie wędrowca,
Pisane wędrować przez świat,
Wśród ludzkich bólów i nieszczęść,
Wśród własnej pychy i wad.

Nie umiem wszak walczyć z sobą,
Nie umiem pokonać słabości,
Przegrywam kolejny raz,
Pogrążam się w własnej nicości.

O Tobie myśl daje mi siłę,
Do walki ze samym sobą,
Do walki z okrutnym światem,
By kiedyś być tylko z Tobą.