Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Pusto trafiam w cel
Mój cel jest martwy
Późno już
Wpadam w lęk
Lęk mój jest straszny
Odchodzę
Nie ma mnie
Nie ma mnie z każdym
Rozumiem więcej niż chcę
Mój cel zgnil
Zanim stał się jawny...
Napisane przez
Słabe
2.00 na 6 (1 ocena)
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Naprawdę, ciekawą istotą człowiek bywa, Kiedy wkład swój żałosny w tym świecie odkrywa, I bogactwa jego wszelkie w proch się obrócą, Gdyż żadne pieniądze męki strasznej nie skrócą....
Życie.... dokad ty prowadzisz nas? myślę może to już odejsć czas? zostawić wielki pomieszany świat i odejsć majac dwadzieścia lat. pobiec przez tunel przeniknąć umrzeć ze świata...
