Babć wiele na tym świecie.
Moja jedyna, nieważne co powiecie.
Oryginalna.
Niepowtarzalna.

Spódnice lubi.
Czasem się ze mną czubi.
Lecz smutki szybko znikają.
Obrazy złości się rozmywają.

Moje ubrania ceruje.
Pyszne obiady gotuje.
Ciasta wypieka.
Z niczym nigdy nie zwleka.

Kiedy dzieckiem byłam.
Na spacery z Babcią chodziłam.
Po lesie biegałyśmy,
Albo rozmawiając sobie szłyśmy.

Zawsze do Babci przyjść mogę.
Ona nie powie: - Nie pomogę.
Czasami sobie telewizję oglądamy
I suszone jabłka zajadamy.

Bardzo kocham Babcię moją.
Może kiedyś opłyniemy świat maleńką koją.
W taką podróż wybierzemy się.
Po zakątkach globu oprowadzę Babciu Cię.