wpatrzony w sufit przewracasz kartki życia

niby to Ty je pisałes lecz nie umiesz je teraz przeczytać

źrenice choć jeszcze nidośwaidczone za mgłą się schowały

brak już sił a może brak już czyjejś wiary

pozostawiasz na płótnie swego życia wstęgę

opasałeś nią w życiu nie jedną ludzką rękę

wpisałeś się w pamięć wielu śmiertelników

miejmy nadzieję że po czasie nie trafisz w "raj" bezbożników

a teraz już sie nie męcz zamknij swe oczęta

droga na ten świat została Ci zamknięta 

brakło atramentu by pisać o tym dalej

zamiast kropki pytajnik na tej kartce bladej

wypijemy za sen Twój wieczny w tę noc

zamknąłeś już swoją księgę teraz słodko śpij 

dobranoc