"Dotknij mnie! A zajaśnieją rubieże,
W pełni odcieni wśród światła wieczysta,
Jasna jak nocy toń głębi przejrzysta
Czułość, moc woli odbierze.

Dotknij mnie! Saharę otuleni,
Niezlicznej flory różnistej zieleni
Ujęcie, kruszcu bez miary,
Panujące gorąco, wydmy - spryciary.

Dotknij mnie! A zasypię łzami
Płynący spokoju ogień, strumienia falami
Bijące w łodzi rozstania pokusy,
Miotane śnieżnobiałe żagle, obrusy.

Dotknij mnie! Żaden wulkan wybuchły
Nie zagasi magmy lodowca nadziei
Płynącej wprost z serca, popioły czmychły
Na powrót do serc czarodziei.

Dotknij mnie! Nie opuszczę Cię aż na wieki
Choćby spęzły mrugnięciem powieki.
Zamień mnie w dotyk i sprawdz je tej nocy
Gdy ugnię się rozum pod władzą wszechmocy."