dwie właściwości się we mnie rozchodzą

jedna o druga potyka się, zwodząc

rozpacz i radość pozytyw,  przygnębienie

nigdy nie wiem co wybrać, kłócą się niesrudzenie

czasem myśl. jasna, i czysta  pomyślnie stawia na nogi

czasem tak trudna i brudna, że każdy staje się wrogi

i tak się błąkam pomiędzy te dwie struny szarpana

bez stabilności, podpory , bez możliwości wzrastania 

łudzę się jednak nadzieją swą skrycie

iż  huśtawka przeminie i że zrozumiem swe życie