Zrodzeni z ciszy Chaosu,
Skąpani w morzu Ognia,
Błądzimy na jasnych ścieżkach życia
W poszukiwaniu ukojenia, spokoju i
szczęścia.
Mijamy się na rozstajach
Ciągle nieświadomi swego istnienia
Zagubieni w codzienności trwamy
Bezradnie czekając na Znak.
Uderzyła nagle i niespodziewanie
Zafascynowani oddaliśmy się
Zgłębianiu Jej tajemnicy.
Spragnieni czerpaliśmy ze studni
Bez zahamowań, bez strachu,
bez końca.
Uczyliśmy się swych historii
Nareszcie Wolni
Nareszcie Szczęśliwi
Nareszcie Razem...
Jedna dusza
Jedno serce
Jedno ciało
Dzieci Zapomnianej
Bogini.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Succubus
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.