Pan Stefan trzymał czas w małej szufladzie, Sprężynki, kółka, gwintowane milczenia. Nad warsztatem wisiał plakat z lat sześćdziesiątych I żarówka, co świeciła jakby z grzeczności. Kiedy odszedł, zegary w kamienicy Na chwilę zapomniały, jak się biegnie naprzód — Wskazówki drgnęły, zawahały się w miejscu, Jakby czekały, aż ktoś je zwolni z obowiązku. Teraz w witrynie tabliczka: „lokal do wynajęcia”. A ja, przechodząc, każdego ranka Sprawdzam zegarek — nie z niecierpliwości, Raczej z szacunku: żeby go nie zawieść.