zamknięte

w kregu  samotności

nie wystawione na wernisażu

nie do podziwiania

nie do krytykowania

recenzji nie potrzebują

 

w pustce wieczornego zamyślenia

otwierają się 

 wychodząc bez maski 

 by zaczerpnąć powietrza

tak potrzebnego do oddychania