Jak feniks z popiołów
odrodziłam się.
Na nowo poznaję świat,
ludzi, uczucia.
Bogatsza o życie poprzednie
i dlatego silniejsza.
Ciągle niedoskonała
- bo potrafiąca kochać.
Nie poddaję się jednak
i rodzę się na nowo.
By znów móc umrzeć
w dążeniu do
                Doskonałości.