Aby być sobą, aby tworzyć
Czy nadal Twój szept będzie ukojeniem
dla mych ogłuszonych stukotem codzienności uszu
A Twe dłonie będą kraść dla mnie gwiazdy z
otulonego aksamitną czernią nieba
Boję się,że znikniesz
I szept zniknie
I gwiazdy
I zamknięty szum traw w szmaragdzie oczu Twoich
Przepełnia mnie strach
O Ciebie
Że znikniesz
Gdy tylko zakwitną jabłonie
Odurzony słodkim zapachem
Zostawisz mnie dla jabłoni
http
Napisane przez
moje wiersze nie sa wspaniale... mam 18 lat i dopiero sie ucze. Pisanie sprawia ze jest mi lzej a moje wielkie emocje gina nagle nie w prozni lecz na kartce i pozostaja zapisane na zawsze... Czasem milo jest podzielic sie uczuciami z innymi i wpuscic kogos do swojego malego swiata:) dlatego tez zalozylam tu konto;)
Bardzo słabe
1.00 na 6 (1 ocena)
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.