Aby być sobą, aby tworzyć
cesarzewicz
Rozpacz... Posród niej smok
żółty i smutny. Niegdyś wspaniały
i dumny a teraz cichy i słaby...
Pełen bólu i pretensji... Oni go
skrzywdzili choć może nawet nie
wiedzieli... Takie były dni wspaniałe,
pełne chwały i bogactwa, a teraz
tylko pustka świadomość odwraca.
Nic już nie będzie takie jak dawniej...
Koniec wydaje sie bliski.
Napisane przez
Jestem prawdziwym człowiekiem renesansu: maluje abstrakcje, moją uwagę przykuwa również surrealizm. Zajmuje się także pisaniem powieści oraz tworzę poezję. Nierzadko też sięgam po ołówek lub kredki.
Bardzo dobre
5.00 na 6 (4 oceny)
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.