Ciągnie mnie w to bagno,

Nie sztuką jest uciec od rzeczywistosci,

Podwijasz rękaw, czujesz ukłucie, a później....

Później już wszystko wydaje się piękne, 

Piękne do czasu,

Zamykasz oczy, świat wiruje, w głowie huczy, ktoś na harfie przygrywa ponurą melodie,

Czy to koniec?

Nie, to początek

Jesteś więźniem twego ciała,

Głośno krzyczysz, lecz nikt Cię nie słyszy 

Starasz sie biec przed siebie, ale ciągle stoisz w miejscu,

I się zapadasz...zapadasz w bagno, z tego nie ma ucieczki

Marzenia się rozpływają, wszystko wydaje się być koszmarem...

Kiedyś to był sen, teraz przeistacza się w rzeczywistość.