Ja

czasami gonię marzenia
w deszczu, bez parasola
ale trudno je dosięgnąć
przy moim niespełna metr siedemdziesiąt.
czasami chodzę własnymi ścieżkami
wytyczonymi przez moje zachcianki,
a czasami idę grzecznie gęsiego
za innymi, którzy szukają swojego życia.
i tak jak oni często coś gubię,
żeby potem znaleźć więcej niż jedną szpilkę.
czasami kłócę się z zegarem,
który raz się wlecze, a raz gdzieś spieszy
i nie ma nawet czasu na poranna kawę.
czasami w tłumie czuję samotność
i myślę, że nie pasuje do tej układanki
ale wtedy zawsze mogę porozmawiać z przyjaciółmi,
których imion nawet nie znam.
czasami mój świat traci swe barwy,
kiedy skończą się kolorowe farbki
ale zawsze mogę pożyczyć kredki
od tych, którzy handlują szczęściem.