„Kaszmirowy taniec”.

 

Na linach schnie kaszmir

w purpurę tak odziany...

 

czerwony, miedziany

niczym monety jest

tkany, przetykany...

 

Mgła tuli go w dłonie

wilgocią tak oblany

on na nowo płonie.

 

Szumią wśród nich drzewa,

mantra jest na dłoniach,

Kali tam wciąż śpiewa.

 

Na lianach śpią słowa

śpią w słowiczych piórach...

 

D.S.