W świetle blasku księżyca jasny promyk nadziei się tli,

Może to tylko sen?

Może sen przeistaczajacy się w rzeczywistość,

Gdzie nie spojrzę tam ciemność,

Nie czuje już nic, poza nim

Czuję strach, boję się własnej przyszłości, 

Boje się śmierci....

Widzę jak pruchnieje niczym pień starego dębu.