Pozwól mi odejść
Spokojnie tak
Zostawić za sobą
Sny i marzenia o jutrze
Zabiorę plecak
przczeszę wlosy
I odejdę
Nigdy już nie wrócę
NIe odwrócę głowy
I nie spojrzę w twoją stronę
Zostana tylko lzy na piasku
I ślady stóp
Nietrwałe
Szarpane wiatrem
Zmyte przypływem
I tylko te łzy zostaną
Jak wyrzeźbione w marmurze
Tylko one przypomną ci
Zę nie zawsze szczęście jest blisko

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Monika xxxxxxx
Najbardziej cenie sobie w życiu harmonię. W ślad za tym idzie zamiłowanie do spokoju i zgody. Wszelka złość i kłótnie ciążą mi niczym balast, więc dążye do łagodzenia konfliktów i do osiągnięcia kompromisu.Bardzo dobrze czuje się w bezpiecznym cieniu silniejszej osobowości, ale umiem także znakomicie stać na własnych nogach. I co najważniejsze - nie daje sobie w kaszę dmuchać! Czasem zbyt mało wymagam od ludzi, a własne sprawy osobiste spycham na dalszy plan. JesteM dziewczyną wrażliwą, o twórczej wyobraźni, a to, co robię, robię świetnie i osiągam swój cel.
Oceń utwór
Dobre
4.00 na 6 (1 ocena)
Komentarze
, aby skomentować
Isia·1 lipca 2010
Ujmujący wiersz w świetnej formie.