nie przyniosła nam wielkich porywów serca
to nie w jej stylu
nie umieraliśmy z powodu rozłąki
nie płakaliśmy z powodu spotkania
zawsze byliśmy razem
i to było takie oczywiste
żyliśmy wspólnym życiem
mieliśmy siebie i nasze marzenia
stojące w kolejce do spełnienia
nigdy nie kochaliśmy wielką miłością
nie było nam dane
nasza milość była mała
przyszła do nas w za dużych butach
i w kapeluszu spadającym na oczy
usta miała krzywo umalowane szminką
była jak czerwone jabłko- dobra i słodka
zwyczajna mała milość tysięcy ludzi

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
apolino
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.