Nie ma człowieka, który ich nie ma-
każdy swe serce nimi zatruwa.
W tej nadziei i złudzeniu trwa,
w obłokach wyobraźni fruwa.

Stawia sobie za cel ich spełnienie,
wierzy, że po to żyje.
Czeka na nie jak na zbawienie,
wszystko co złe pod nimi kryje.

I ja w nie wierzę,
mam nadzieję, jak głupiec.
Ze swym życiem do nich mierzę,
coraz częściej chce w nie uciec.

Przychodzi kolejny dzień-nic się nie zmienia,
będę nadal marzyć w ukryciu.
One nie zaznają swego spełnienia,
nie teraz, nie w tym życiu.