Poranki coraz bardziej

zaskakują chłodem

uczuć.

 

Szare i deszczowe

uśmiech próbują zadusić.

Przyjaciół garstka

w problemach tonie.

Czy można im pomóc,

czy tylko

współczuć?

 

A mimo to,

a może właśnie

dlatego...

 

Zakładam garnitur poezji,

przychodzę

i uśmiechem witam.

To taka magia,

co świat próbuje

odczarować...

I może stworzy

coś odrobinę

radosnego?

 

Powiesz mi może,

że coś powinienem

albo też coś się

powinno...

 

Zostawmy świat realny,

niech utonie

w swoich zasadach.

Tu nic nie musisz,

a możesz chcieć tylko.

Niech raduje nas

w sieci

namiętny taniec,

poezja

i wino.

 

 

Oskar Wizard