Wciąż wierzę w ciebie
Nawet gdy widzę
Twoje groteskowe wady
I tę napompowaną minę
Buńczuczną pewność siebie
Lekkomyślność i wyrachowanie

Wierzę, bo wiara to moja broń
Przeciwko twoim zapędom
Do autodestrukcji, wręcz anihilacji
Kładzenia kresu koegzystencji

A ja ciebie wciąż potrzebuję
Bo mamy wspólny interes
Przewrotu doczesności
Powrotu do korzeni życia
Odkrycia tajemnic synergii
Wyprawy po złote runo

Więc wyłaź z nory mętnych spraw
I nie jęcz o nieuchwytnej depresji
Zakasuj rękawy i ciągnij ten wózek
Jesteś z nas najsilniejszy

Trasa koncertowa przed nami
Świat wciąż stoi otworem
Technicznie wszystko dograne
Więc pchaj naszego złomka
Ja sobie dziś pokieruję
Obrócę kołem sterowym

Wytyczę nam nowe cele
Określę współrzędne rafy
Przygotuję dobre papiery
I zadbam o twoje udziały

Wciąż wierzę w ciebie
Nawet gdy widzę
Twój zaraźliwy brak wiary
We wszechobecny cud...