My,
Wymierający niegdyś romantycy
Insynuując nowe obrazy
muzyki co w powietrzu drga
Kreślimy nową historię
Zapachem naszych ust
Dotykiem rąk o zimne policzki
Pamiętasz ten dzień?
Padał deszcz.
Zbierałem go, tak bez pospiechu
ze ścian namiotu, naszego
osobistego prywatnego więzienia
Ty,
Nie pamiętając obecnej chwili
Wpatrujesz sie w blask oczu
Dręcząc mnie z dalekiej przeszłości
Wypominając
Złamane zasady nawiedzające myśli
pocałunku.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Artur Ceynowa
Czasami nachodzą ciebie myśli o samym sobie. Uzmysławiasz sobie w takich momentach, iż tak naprawdę nie potrafiłbyś napisać ani jednego zdania o tym, jaki jesteś.
Oceń utwór
Przeciętne
3.40 na 6 (5 ocen)
Komentarze
, aby skomentować