Cisza...

nie ma nikogo

nie ma drogi.

 

Ciemność...

nie widać nic,

a słychać tylko płacz.

 

Łkanie...

dobiega z mych ust

nie mogę go powstrzymać.

 

Bezwola...

Co mogę zrobić?!

Nic, patrzeć tylko...

Dobre rady...

na nic się nie zdały.

 

A gdzie miejsce na sprawiedliwość?!

 

Rodzinne ciepło...

przeminęło

nie ma nic...

 

Domu...

już nie widać.

 

Przyjaciele...

zawiedli.

 

Ukochany...

odszedł, by nigdy nie wrócić.

 

Ach, gdzie to rozkoszne życie,

które najróżniejsze blaski nam daje?

 

Przeminęło...

nie ma nic...