Jedno idzie naprzód,
drugie w inną stronę,
jakoś nigdy wspólnie
jest im nie po drodze
Ref.
Bo to los przekorny
zakpić sobie chciał,
dmuchał w obie strony
i w dwa wiatry grał
Jedno skręci w prawo,
drugie pójdzie skosem,
trudno żyć oddzielnie
i pogodzić z losem
Ref.
Bo to los przekorny ...
W wiecznej samotności,
smutku wielkiej trwodze,
stale im do siebie
ciągle nie po drodze
Ref.
Bo to los przekorny ...
Lata upłynęły
i kiedyś o świcie
dwie samotne dusze
zakończyły życie
Ref.
Bo to los przekorny ...
Dwa kondukty poszły,
każdy w inną stronę
i nawet im wtedy
było nie po drodze
Ref.
Bo to los przekorny ...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Konwalia
Oceń utwór
Przeciętne
3.33 na 6 (3 oceny)
Komentarze
, aby skomentować
Isia·4 sierpnia 2010
Wzruszająca piosenka w pięknym stylu oddana treść*