Ich oczy smutne, zimne
Ich twarz pożółkła i blada
Tak bardzo wierzyli
A trafili w ręce Kata
Tracąc część swego świata:
Swe ziemie, tradycje, obyczaje
Swe życie całe
Pracowali dla Niego
Zań ginęli w bezładzie
Nic za to nie mieli:
Samotni, skatowani, odrzuceni
Bali się, ale do boju stanęli
Próbowali walczyć, lecz zginęli
Z podmuchem kul, padli zastrzeleni.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
wildrose
Kobieta z milionem myśli, z tysiącem pomysłów, z setką wspomnień, z dziesiątką przykazań i jedną osobą w sercu...
Oceń utwór
Dobre
4.00 na 6 (11 ocen)
Komentarze
, aby skomentować