Gdy ciemną nocą myślami wędrujesz,
Ścieżkami czasu i miejsc rozmaitych,
Więcej zobaczysz i mocniej poczujesz,
Niżeli wśród wielu dni jednolitych.

Gdyż światło dnia razi, tak mocnym blaskiem,
Oślepiając twe zmysły bodźców bezmiarem,
Iż uczucia swe gubisz z ludzi poklaskiem,
Zaspokajając jedynie ich żądze zuchwałe.

Uwierz mi proszę, powiadam Ci szczerze,
Że gdy myśli swe skąpiesz w objęciach mroku,
Masz szansę dostrzec, co, skąd się bierze,
I wartościom największym dotrzymać kroku.

Bo nie oczami widzialne jest piękno prawdziwe,
Co mami blaskiem jak klejnot błyszczący,
Lecz serce najszczersze, najbardziej wrażliwe,.
Odnajdzie ten wdzięk najwiecej znaczący.