Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

O mnie

wildrose
wildrose
15 stycznia 2011·1 min czytania

Nie wiem, co się ze mną dzieje,
Wiem, cały świat się śmieje,
Nie mogę tego zatrzymać,
Nie wiem, może nie chcę...
Duszą targa wiatr - płaczę,
Światło gaśnie, halucynacje,
Umysł jakby nie mój, ktoś nim steruje,
Zakrwawione serce krzyczy:
Powoli z życia się wycofuje...
Wszystko, co było zniszczyłam,
To, co wyśniłam, zburzyłam,
W snach na próżno marzyłam,
Bo stałam się, tą, którą być nie powinnam,
Zimną i próżną, egoistyczną, obłudną...
Której świat, bagno dziś wciska,
Bo za dużo się stało, za dużo cierpienia,
Strachem okryły się złudzenia,
W tęsknocie umieram, w głupocie wszystko tracę,
Pomocy nie szukam, bo wiem...
Nie może być inaczej...

wildrose

Napisane przez

wildrose

Kobieta z milionem myśli, z tysiącem pomysłów, z setką wspomnień, z dziesiątką przykazań i jedną osobą w sercu...

Oceń utwór

Dobre

3.80 na 6 (5 ocen)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.