Zastanawiając się nad sensem uczuć,
nad prawdziwością ludzkiej miłości
Serce odbiera setki niczym wlóczni ukłuć...
błagam swój rozum o odrobinę litości!!

Kraina ludzkości nieludzka już raczej,
Wypełniona "instynktem" egoizmu.
Lecz któżby chciał, aby było inaczej?
Nikt nie świadom swego Cynizmu!!

Samotność swych myśli wydaje się rozsądna,
chroni przed upadkiem umysłu...
Indywidualizmu jakaż jestem rządna!
Lecz znów wpadam w wir zamysłu...

Czym byłby człowiek bez towarzysza?
Jakie znaczenie miałby żywot jego?
Po co by oddychał?
Czyż nie przypominałby obłąkanego?

Świat zmusza do wykreowania swego Alter ego...
Samotnie, czy pośród ludzi.
Wydasz wszystkie myśli na światło dzienne jego,
Klęska samotności itak Cię obudzi!!