Obrazy przeszłości nie dają mi spać,
uczucie lekkości to tylko złudzenie
Co dzisiaj się stało musiało się stać,
by jutro to nazwać przeszłością, wspomnieniem

W galerii umysłu wystawa wciąż trwa.
Oglądam portrety znajomych mi ludzi.
Jesteśmy tam też razem i Ty i ja.
Wspomnienie chwil wspólnych powoli się budzi.

W mej głowie jak w kinie, tam zawsze coś gra,
odtwarza momenty i deszczu i słońca,
a echo w mym sercu zniszczonym do cna
bez przerwy powtarza Twe słowa, bez końca.

Obrazy przeszłości utulą do snu
a głos wyobraźni wygodnie umości.
Żałuję, że teraz nie ma Cię tu,
że jesteś już tylko cząsteczką przeszłości...