Jedyne miejsce, z którego subiektywnie mogę spojrzeć na świat.
Skąd patrzy tylko Bóg i Ja,
skąd nikt nie może spojrzeć oprócz nas, nikt komu czasu oraz wiary brak.
Żaden ograniczony
wielkim światem umysł
chłonący masową prostotę,
nijakość i szarość.
Owładnięty złotą żądzą,
budujący z niej po cichu
tajemne przejście
do bram niebieskich.
Mówiący o życiu-Przygoda!
O łzach-Deszcz!