Gazowa latarnia — świadek upór tli, Choć wszyscy już zgodzili się na elektryczność. Idzie latarnik, nazwisko ma zwykłe, A pracę, której nikt mu nie zazdrości. Płomień zapala się jak cichy akord Wzięty przez kogoś, kto nie chce przeszkadzać — I wtedy most Tumski nagle rozumie, że jest mostem dla ludzi, a nie dla samochodów. Stoję przy balustradzie. Odra pod lodem Układa swoje zdanie o tym wieku. Nie spieszę się. Nikt tu nigdzie nie idzie Oprócz światła, które ma swój własny grafik.