Pięknie śliwa obrodziła
w naszym sadzie owocowym,
gro śliweczek właśnie czeka,
by do skoku być gotowym

Skórki lśnią połyskiem lata,
miąższ naciska je od środka,
jakże musi być mięciutka
i dla podniebienia słodka

Wewnątrz śliwki pestka czeka,
by z owocu uwolniona
mogła rodzić nowe drzewa,
jak do tego jest stworzona

Cały zbiór już kosz rozpiera
i wędruje do słoika,
ale pestki, jak odpady,
wyrzucono do śmietnika

Tu, na gruncie nieprzyjaznym,
wśród zgnilizny i odoru,
gdzieś za domem, w ciemnym dole,
skończył się owoców poród