Pytał mnie przyjaciel
ten w czarnym kapeluszu
Arystoteles Bluesu
Czy piszesz ty wiersze ?

Gdy chleba brak
i gorzkości soli
słowem żyję
na czczo i do woli:

By zmysły pobudzić- odcień barw
uczucia podburzyć- miłości smak
podlewając gwarem sromoty
ideę siać- pędzla hardość to znak

Tuszę o smukłej pani
w kształcie strzałki
obraca się
na hipnotycznej tarczy
gdy zegar skacze i tańczy . . .

Przyśpiesza się obracając
kofeinowym pędem
twarzy nie odwracając
zapominam co mam rzec
czym czas jest ?

w kolejnym wymiarze
radości iskierkę
wzniecę
gdy twardy młot
w białą gołębicę
się przyoblecze