Chciałabym gdzieś uciec,gdzieś daleko stąd, z domu pełnego wrzasków, ukryć się gdzieś w mroku, nie siedzieć tu w potrzasku, nie mówić nikomu, nie wołać o pomoc i znaleść się znowu w domu, bez łez w oczach, lecz wiem ,że prawda jest inna,że gdy się obudze nic się nie zmieni, więc po co się łudzę, wciąż pełna nadzieji,że ktoś mnie zrozumie, usłyszy wołanie, poda rękę i powie 'rozumiem cie doskonale, bo każdy zna osobę , która często się śmieje, lecz nikt nie wie, że ukrywa cierpienie.