Aby być sobą, aby tworzyć
bez niczyjej pomocy
dotyk dłoni
w pustym pomieszczeniu
czy tak bardzo boli?
Bezczelny czyn
jak rzut kamieniem
oślepia
Tak źle że monotonnie
odrzuca sprawiedliwość-wróg tych
co mają serca
zamyka pudełko ludzkiego szczęścia
*** Czarne śpiące oczy płaczą krwią
Nie potrafią zapobiec słowom czasu...
Napisane przez
Dobre
3.50 na 6 (4 oceny)
, aby skomentować
Witam ponowie. Chciałabym zrozumieć przesłanie owego wiersza. Myślę, iż dotknięta tu została postać tak jakby Ikarowa. Podcięte skrzydła,zranione emocje,uczucia. Samotność dzień za dniem bolesna, niepojęta wrażliwość. Jak i zdruzgotana , przez osoby podłe,okrutne, osobowość. Poddana swej krzywdzie. Wiersz ciekawy, egzystencjalny. Bardzo podoba mi się. Pozdrawiam. ;)
Bardzo ładnie ujęte. Pisz dalej. Pozdrawiam. ;)