Przyszłość odmalować
grubą kreską
oddzielić te czasy od siebie
prawie jak malarz
od słoneczników i kartofli
jest marzeniem największym
człowieka zgubionego
labiryncie luster
co ciągle ma nadzieję
że znów w jego życiu
zakwitną
Vanghogowskie słoneczniki

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
ImpossiblePrince
Tęsknię, śnię, myślę, marzę, istnieję. Widzę, co myślą inni. Z oczu czytam historię. Tęsknię za utraconym przed laty.
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować