Plaża, morze, radość, czar,
Myślała, że tak zostanie na wieki,
Poznali się w parku,
Niby banalne,
Ona sadziła, że wspaniałe,
Co dzień dziękowała losowi,
Nic więcej nie chciała,
Pragnęła, by to trwało wiecznie.

To była miłość,
Taka prawdziwa, taka niezwykła,
On szalał za nią, a ona za nim,
Wierzyli w siebie...

Aż pewnego dnia,
Gdy pokazała się rzeczywistość,
Zgasła iluzja,
Magii nadszedł kres,
Rozstali się,
A przecież kochali się,
Ona płakała,
On ja porzucił,
Już nie szalała,
On już nie szalał,
Tak się skończyło,
Coś niezwykłego,
W tak prosty sposób,
Trudno uwierzyć...

Pozostały sny,
Niespełnione nadzieje,
Czy to kiedyś się zmieni?
Czy los da jeszcze szansę?