Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Tornado

Nina von Traurigkeit
Nina von Traurigkeit
27 grudnia 2014·1 min czytania

A gdy krew wciąż pulsuje

Kawa nieznacznie przyspiesza tętno

I tak już szalone

Niczym wiatr, tsunami i tornado

 

Dopóki moje serce bije...

 

A gdy mózg wciąż szaleje

Lekko mroczy świat wokoło

I tak już nierealny

Niczym najpiękniejsza utopia

 

Dopóki moje serce bije...

 

A gdy oddech wciąż jest ciężki

Złapie jakimś cudem tlen

I tak już z trudem

Niczym po ucieczce przed światem

 

Dopóki moje serce bije...

Nakazuje Ci być obok

Nie pozwolić nigdy

By serce wolniej bić zaczęło

(na Twoje słowa)

By umysł przestał szaleć

(na myśl o Tobie)

By można było oddech złapać

(na Twój dotyk)

 

Pozwól nocy nie kończyć się nigdy.

Nina von Traurigkeit

Napisane przez

Nina von Traurigkeit

Studentka. Kompletnie nie kierunku humanistycznego. Tworzy. Kompletnie nie wie co i dlaczego.

Oceń utwór

Dobre

3.50 na 6 (2 oceny)

Komentarze

, aby skomentować

wika5532
wika5532·27 grudnia 2014

Niesamowity wiersz ! aż czuć te emocje czytając, wspaniały !