Inspiracją mnie nazywaj za uroki , szepty i spojrzenia...
Wyobraźnią mnie okrywaj dziś, jutro, za rok i nocą...
A karm mnie muzyką serca, delikatnych piórek
Co już poszybowały gdzieś wysoko...
Obok drobnych zdań stwórz potęgę splotów...
Zajmij miejsce raf, podniebnych obłoków...
Przeszyj ciało szpulką swoich własnych nici
Kokietując myśli i zgłębiając triki...
Obraz namaluj palcem i połyskiem z jeziora
Zanurz figlarne koraliki w przestrzeni anioła...
Spraw, żeby anioł się obudził... i zastygł w tłumie ludzi.