Lubię wędrować ręką po twym ciele,
Chodzi w dół i górę, to jak spadająca szklanka na ziemię,
Gdy cofasz czas i puszczasz przed siebie,
A w między czasie patrzysz w górę, myślisz o niebie,
Może to przykre, lecz nie boję się utraty Ciebie,
Bo w moich myślach, widzę tylko swoją miłość - siebie,
Jak dotykam Cię mam na myśl tylko jedno, cierpienie.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Frania
Oceń utwór
Dobre
3.50 na 6 (2 oceny)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.