Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Tym śpieszniej tym ulotniej

Morte17
Morte17
2 grudnia 2010·1 min czytania

Tym śpieszniej tym ulotniej.
Zostawiam dusze w uścisku.
Marnuje ostrość w bezliku.
Wiedza zapomniana.
Żadna siła nie zawróci.
Niczyja rada nie pomoże,
Tonę w ustach półmroku.
Duszne pożądanie,
Śmierć uczuciom.
Nadeszło niebawem!

I im więcej cię gonię,
Tym bardziej Cię nie ma.
Znosić poniżenie jest łatwo,
Ulecieć w bezmiar goryczy.
Tak mnie zniszczyłaś!
Katorgo przeklęta!
Erato - jej imię znam.
Uwiodła spowiła zniszczyła.

Morte17

Napisane przez

Morte17

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.